Die langste reis begin met die eerste tree... so sê hulle...

~Foto vanaf Wikipedia~ 

Daar is soveel bestemmings en ontdekkingstogte om van te kies vir 'n reistog dat dit geweldige beplanning vereis om te besluit waarheen jy wil gaan.

Maar vandag wil ek nie praat oor 'n reistog na Namibië of Switserland of na die bosveld nie - die reistog waaroor ek wil gesels is dié van die ontdekking van jouself - hoeveel van ons weet presies wie of wat ons is? Of wáár ons in ons lewens is? Ken ons onsself en is ons lief vir onsself?

~Foto vanaf Wikipedia~ 

Soos hulle sê, "die langste reis begin met die eerste tree...". En om net daardie eerste tree te neem is die belangrikste besluit wat sal lei na die skepping vou jouself, 'n skepping van die self wat sal lei tot wie en wat jy is.

Soveel mense verlang dat jy jouself op 'n sekere manier moet gedra sodat hulle goed kan voel oor hulself. Hulle veroordeel jou vir jou selfsugtigheid. "Hoe durf jy so selfsugtig wees as om te doen wat jou laat goed voel? Jy moet doen wat ons laat goed voel!"

Jy is van jongs af al oortuig dat jy nie slim genoeg is om te weet nie en dat iemand anders jou besluite moet neem... Jy kon nie in hierdie kultuur en tye leef sonder om massiewe inligting daaraan verwant to ontvang nie, net soos mense reageer op wat jy doen en sê.

Dit maak nie eintlik saak watse geloof enigiemand volg nie. As hulle leefwyse vir hulle werk (en daar is baie verskillende benaderings wat baie goed werk) dan hoekom nie hulle toelaat om te glo wat hulle wil glo nie en te wees wat hulle wil wees nie? Alles werk soos dit is en moet. Daar is gelowe waarmee jy niks te doen sal wil hê nie wat perfek werk vir dié wat daarmee betrokke is. En derhalwe is dit dan 'n goeie ding. Elke geloof op die aarde het die potensiaal om te floreer (en daar is sovele meer as waarvan ons bewus is), maar wanneer jy dink jy moet bewys dat jóu geloof die enigste een is wat reg is—en jy gebruik jou veroordeling om daarteen te veg—dan skei jou veroordeling jou van jou verbinding met jou eie geloof.

~Foto vanaf êrens op die internet~ 

Die wêreld neig na uitdruklike gelykvormigheid of eenvormigheid, wat enorme ergernis en droefheid vir die mensdom veroorsaak. Dit is die kern van alle geloofsstrydslagte en geloofsstrydslagte is die kern van al ons strydsslae. Met ander woorde, al die oorloë en globale irritasie wat ons met mekaar voer gaan oor ons vasbeslotenheid om gelykheid en eentonigheid te bewerkstellig. Ons demokrasie hou vol dit is die enigste regering wat reg is en elke geloof (interessant genoeg) hou vol dat dit die enigste een is wat werk.

Dit maak nie saak wat enigiemand anders doen nie - wat jou karakter is en waar jy jou bevind in hierdie lewe sal bepaal wat jy is en wat JY doen - Jy kan vrylik kies om nuwe paaie van vreugde te ontdek. In vreugde sal jy groei; en in jou wasdom sal jy bytel tot Alles-Wat-Is. (Ewenwel is jy ook vry om gebondenheid of pyn te kies... maar enige iets wat enigeen kies is omdat hulle glo dat dit hulle beter sal laat voel.)

Niemand kan keer waarheen jy jou gedagtes lei nie. Daar is geen einde aan die vreugdevolle reise wat jy kan ondervind nie. Op die paadjie na jou geluk sal jy alles wat jy wil doen, wees of verlang, ontvang.

(Deur ander hul eie reistog toe te laat, laat jy joune toe.)

.

Winter-vreugde in my hart

Winter is baie spesiaal vir my – ek’s altyd vreeslik bekommerd oor hoe die voëltjies dit gaan deur maak, met die gevolg dat ek elke winter bakke en bakke kos uitsit vir almal en die kraaie in ons omgewig is altyd gou om te snap wat aangaan met al die rond gemalery van voëllewe in die tuin.

Met hierdie “winterskets” van my het ek Liz gevra om ‘my gedagtes’ in vers vas te vang en ek is in ekstase oor hoe raak sy dit gevat het!

’n Oomblik vir Altyd

Blaarloos teen die helderblou
skryf kaal takke bewend’ winterwoorde
my oë volg ’n kraai
wat deur dié ylblou hemel draai
en in die lou son sy sit kom kry
sy vere pikswart teen die grou
van Afrika se winterkou’
ek’s stom
my woorde stol:
selfs dié seisoen van ys en wit
het met vreugde in my hart kom sit
- Elizabeth Kendall©

.

8 Malibu, Ballito - Aug 2003

An up-date on the décor

 Main bathroom - new blinds

Second bathroom - new blind

 Main bedroom

Second bedroom - some now scatter cushions and an extra throw on the bed

 Second bedroom - a vintage cabinet painted white with Granite top and castors serves as a dressing table

Dining room and entrance - some coat hooks, pictures and a clock

Dining room with a new addition of a Victorian dining chair

Dining room

 Kitchen - new blinds

Breakfast counter in the kitchen

Kitchen

Lounge

Lounge

A Stinkwood Riempies bench and two matching chairs on the patio. Also a vintage 1950's armchair painted white and re-upholstered in a beachy blue and white material

the patio and the newly-planted lawn

4.30am view of the ocean, just before sunrise

The gardener tending to the new lawn in front of the unit. Just below him is progress on the rest of the complex

The view!

::

Saadjies van dankbaarheid

Gister was die koudste dag wat ons nog hierdie winter hier in Gauteng beleef het - 11°C met 'n ysige wind wat murg en been deurdring het. Gauteng het die wonderlikste, gematigste weer in ons land, maar as Moeder Natuur in die Kaap 'n tantrum gooi, ly ons hier daaronder!

Maar die koue weer bring dankbaarheid vir dít wat ek het - 'n warm huis om in weg te kruip, 'n warm koppie tee om te geniet saam met 'n goeie boek en 'n kniekombersie om die bene warm te hou.

.

Aloe striatula

Family: Aloaceae
Genus: Aloe (AL-oh)
Species: striatula (stree-AT-yew-luh)

  
From the wilds of South Africa comes this amazing species with upright stalks of 1" wide, dark green foliage. In warmer climates, the stalks can reach in excess of 3' tall. The larger stalks tend to arch outward with age due to excess weight...as do we. In early summer, the clumps are topped with amazing scapes of orange-yellow bells. This is one for the plant nut who likes to push the limits of hardiness.

Aloe striatula is a strong-growing climbing aloe whose native habitat is in mountain tops south of the Karoo region of South Africa. A tough and hardy plant, Aloe striatula is popular in gardens throughout the world. It can grow to a 6 feet tall shrub.

Aloe striatula gets its name from its distinguishing markings -- dark green stripes on its stems and leaf sheathes, in Latin "striatula" means "striped". Also known as the “Coral Aloe”, Aloe striatula is quite cold and heat tolerant. Its leaves are thin, dark green and strongly recurved, with small white teeth on their margins.

Aloe striatula is one of the hardiest aloes, and will tolerate much colder temperatures than most Aloes, including frost and even some snow, but it prefers full sun and well-drained soil. In the Eastern Cape it is often planted along the boundaries of kraals, as it naturally forms a well-shaped and hardy hedge. Like other climbing aloes, it can easily be propagated by cuttings (truncheons) as well as by seed.

The brilliant yellow inflorescence emerges in late fall through winter and rises above the foliage.

When planting in the garden you will need to provide Aloe striatula with a free-draining soil as it can be prone to attack from fungal infections if the roots become too wet. Dig in plenty of horticultural grit and sand to the soil of required but avoid planting in heavy soils or soils that are prone to water logging.

If suitable ground does not exist then consider planting into a pre-formed mound of free-draining soil, a raised bed or even a suitably sized container. For the container, use a good quality compost but with a 50:50 mix of horticultural grit and sand.

Although closest to the rare and unique Aloe commixta of Table Mountain, Aloe striatula is part of a whole group of related climbing aloes that grow throughout Southern Africa, the "Macrifoliae" Aloes. Other species in this group are: Aloe ciliaris, Aloe tenuior, Aloe gracilis, Aloe juddii, Aloe decumbens, and of course commixta and striatula itself.

.